Druk

Twee orthodox joodse meiden (Nechami en Chani) die ik tijdens mijn verblijf in Israël leerde kennen, komen naar Nederland. Ze zijn nog nooit buiten Israël geweest en treffen al bijna een jaar voorbereidingen voor de reis. Een reis die overigens slechts een kleine vijf dagen duurt, aangezien ze voor sabbat weer terug in Israël moeten zijn.

Lees verder

Advertenties

Ik heb niets met karma

Ik ben opnieuw onderweg naar Israël en heb aan de hand van mijn ervaringen de vorige keren bedacht dat het beter is als ik lieg tijdens de ondervragingsrondes. Op Schiphol verloopt dit vlekkeloos. Ik vertel vol overgave dat ik vijf weken door het land ga reizen, terwijl ik in werkelijkheid vijf weken vrijwilligerswerk bij Aleh Negev ga doen. Bij aankomst in Israël besluit ik deze leugen voort te zetten. Lees verder

Blijkbaar had ik drie zusjes in Aleh

‘Jalla bye’ roept onze taxichauffeur Jossi nadat hij Thirza en mij afgezet heeft bij de bushalte. Hij lacht ons ondertussen nog uit omdat we allebei moeite moeten doen om onze rokjes tot knielengte te rekken. We nemen namelijk de religieuze bus naar Jeruzalem. De bus stopt bij een volgende halte in Ofakim. Vlak voor de flat waar een orthodox joodse vriendin woont, waar ik een dag geleden nog in de woonkamer zat. Bij de halte stapt een vrouw in die enthousiast “Hi Thirza how are you?” door de bus heen roept. Ze is een medewerkster uit ALEH Negev, de plek waar wij de afgelopen vier weken gewerkt hebben als vrijwilligers. Lees verder

Familieruzie

In Jordanië trek ik met een bont gezelschap uit verschillende westerse landen enkele dagen rond. We overnachten de eerste nacht in een bedoeïen-kamp voor toeristen in de buurt van Petra. Jordaanse mannen spelen hier een volledige werkdag een bedoeïen na, om ’s avonds in hun dikke bolide naar een aangenaam huis buiten het kamp te rijden. Een plek waar wel fatsoenlijke bedden zijn en je niet hoeft te creperen van de kou in een open wapperende tent zonder elektriciteit. Lees verder

Waarom je twee weken voor Pesach brood beter alvast kan vermijden

Precies een jaar geleden werkte ik in Aleh Negev in Israël. Het was circa twee weken voor Pesach en de meeste Israëliërs zijn op dat moment bezig met hun huis ‘kosher voor Pesach’ te maken. Dit werd mij uitgelegd als een grote jaarlijkse schoonmaakbeurt, die vrijwel iedereen door het hele land op hetzelfde moment doet. Goed voor de samenhorigheid, zal ik maar zeggen. Toch is het ‘gezellig samen tegelijk schoonmaken’ niet helemaal het idee hierachter. Omdat Pesach het feest van de ongezuurde broden is, is het belangrijkste doel tijdens de schoonmaak het uit huis verwijderen van alles wat gist bevat. Lees verder

Nog even over die falafel

De combinatie van mijn liefde voor pitabroodjes en een vegetarische huisgenoot brengt soms Nederlandse broodjes falafel bij ons op tafel. Het is iedere keer opnieuw een leuk idee, maar na circa vier happen kom ik er meestal weer achter wat mijn echte gedachten over de falafel hier zijn. Het is net als muntthee met honing. Eigenlijk is het vreselijk (wat doet die plant in je thee?). Toch blijf je het drinken, want het ziet er wel leuk uit. Ik vind deze falafel er ook wel leuk uitzien en probeer het dus steeds opnieuw. Lees verder

‘Als je maar niet denkt dat ik meega naar Israël!’

Mijn zusje is heel stellig wat betreft het reizen naar Israël. Daar zal je haar niet tegenkomen. Naast dat het er ‘levensgevaarlijk’ is, is er ook helemaal niets te beleven. “Alles is er oud en ik houd niet van geschiedenis.” Met behulp van foto’s en video’s probeer ik het tegendeel te bewijzen. Een foto samen met vriendinnen bij een wildvreemde, gastvrije oude Israëli op het strand in Eilat. Een foto liftend in een berm bij de Egyptische grens. En een filmpje van mij met andere vrijwilligsters dansend tussen orthodox joodse meisjes tijdens een verjaardagsfeest. Lees verder